Onderweg in het Saure-Land

Willingen in het Sauerland is door drie dingen bekend, wintersport, de „Sauerland-Stern“ waar zich de kegelclubs troffen en last but not least de motorrijdende herbergier Walter Saure. Met hem was Klaus Hinterschuster, de man achter de Motorradstrasse Deutschland en MOTORRADSTRASSEN in het „Land van de duizend bergen“ onderweg. Als snel is duidelijk, als iemand de streek als zijn broekzak kent, dan de chef van het hotel „Sauerländer Hof“.

tekst & foto’s: Klaus Hinterschuster

Op de seconde precies knettert Walter met zijn Harley de parkeerplaats van het „Curioseum“ in Willingen-Usseln op. Ik ken de authentieke gastronoom al meer dan 10 jaar en ondanks een verschillende kijk op de dingen, heerst een wederzijds respect. Walter is een type die niet lang om de hete brij heen draait en waar je mee op een lijn kunt komen.

En juist dat is wat mij aan Walter zo bevalt. Hij behoort niet tot de mensen die zich opwindt, wanneer er eens een twijfelachtige beoordeling op internet wordt geplaatst. Wie hem kent weet dat hij je niet in de kou laat staan, als je motor om 3 uur in de nacht in the middle of nowhere blijft liggen.

We rijden nog geen minuut als Walter de richtingaanwijzer naar links zet en we een weg indraaien die ik nog niet eens had gezien. Getrouw het motto „motorfietsen in het Sauerland“ gaat het al snel steil naar boven.  Gefascineerd pruttel ik achter er aan en bewonder het grandioze uitzicht.

Boven aangekomen hebben we een geweldig uitzicht over de streek en al snel wordt mij duidelijk, dat zulke wegen niet per se in een standaardwerk met de „mooiste routes door het Sauerland“ voorkomen. „Hier rijdt de chef nog zelf mee“ is daarentegen het motto en wie denkt ook zonder te kunnen, heeft in dit geval de rekening zonder de waard gemaakt.

We maken een paar foto’s rondom de bron van de Diemel en zetten koers richting de vakwerkidylle van Ellering-hausen. Daarbij laat Walter mij de „Bruchhausener Steine“ zien, rotsformaties die tussen de bomen van het bos verrijzen. Vakwerk en het Sauerland, dat hoort bij elkaar, zoals de Martinitoren bij Groningen. Even een foto en snel weer verder.

Walter stoomt met zijn Harley voorop en beweegt de zware machine met veel behendigheid. Onze route verloopt langs de Diemelsee en mijn guide heeft al meerdere plekken uitgezocht voor een interessante fotostop. Plaatsen die je alleen dan vindt, als je vaak met de motor onderweg bent en steeds weer attractieve routes voor je gasten samenstelt.

Tijdens een pauze hebben we het over de motorvriendelijkheid van het partydorp Willingen. Ooit hebben we samen geprobeerd uit Willingen een centrum voor motorrijders te maken, iets wat helaas maar gedeeltelijk is gelukt. Met een eigen tourenkaart, een goede video en een jaarlijks bikerevent waren we een goed eind op weg.  

Helaas had men zowel bij de Tourist Info, als ook bij de vele accommodaties de motorrijder niet in het vizier, danwel weinig te bieden. Wanneer de motorrijdende gast van alleen de weg naar de herbergier vindt dan is dat des te beter en een teken niets bijzonders te moeten aanbieden.

Het nabijgelegen Olsberg had het thema beter onder de loep genomen en organiseert inmiddels een jaarlijks motor-event dat indruk maakt.

En dat zijn nou precies de dingen die Walter dan wel woedend maken, want voor fietsers en wandelaars wordt bijna alles ondernomen. Ook het geloof in een toekomst van vrijgezellen-afscheidsfeesten en het alaaf-toerisme, is nog steeds de basis voor de komende jaren. En met recht wil Walter niet aan een prijzenslacht deelnemen, waarbij de gast tot op de laatste euro beknibbelt, maar gelijktijdig een tourguide met kennis van de regio verlangt en ook de bikeratmosfeer in de (6-)Zylinderbar of buiten aan de stijlvolle V2-biertap als gratis extraatje verwacht

Wat je van een ware „Bikerwirt“ verlangen kunt wordt aan het einde van onze fototour bij de „Sauer-länder-Hof“ meer dan duidelijk.  Een groep motorrijders is vroeg op de middag in het hotel aangekomen en neemt plaats in de Biergarten. Walter is meteen bij de groep en bespreekt de organisatorische afloop van het verblijf. Eerst maar eens „13 alcoholvrij bier van de zaak“ roept hij naar de bediening en geeft al de geplande route voor die middag in het navigatiesysteem van de groepsguide in. De mannen zijn happy en zijn er nu al van overtuigd dat ze het juiste hotel hebben gekozen.

Hoe het Walter in de tussentijd gelukt is voor ons een heerlijk mals stukje „Spießbraten“ – varken van het spit – met „Spätzle“ en verse sla te maken is mij even ontgaan. De borden over-tuigen meteen. De eerste indruk doet mij watertanden en ook de smaak is geweldig.

En zo eindigt een interessante tocht naar het Sauerland, die maar weer eens het bewijs opleverde dat „Biker Welcome“ een levensmotto is en geen reclamespreuk zou moeten zijn.